Το AI που έγινε όπλο: το Σκοτεινό μυστικό του Claude

Η Anthropic έβγαλε στη φόρα στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, την πιο λεπτομερή μέχρι σήμερα καταγραφή περιστατικών όπου το μοντέλο της, το Claude, χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς που δεν είχαν καμία σχέση με τη βοήθεια σε καθημερινές εργασίες. Πρόκειται για το τέταρτο κατά σειρά «threat intelligence report» της εταιρείας από τον Μάρτιο του 2025, ένα έγγραφο 154 σελίδων με τίτλο «Detecting and Countering Misuse of AI: September 2026», που καλύπτει την περίοδο Δεκεμβρίου 2025 – Αυγούστου 2026 και χωρίζεται σε επτά κατηγορίες: κυβερνοεπιθέσεις, επιχειρήσεις επιρροής, παρακολούθηση, απάτες, βιολογικό ρίσκο, συμβατικά οπλικά συστήματα και παράνομη «απόσταξη» μοντέλων.

Η εταιρεία διαβεβαιώνει ότι εντόπισε και διέκοψε όλες τις δραστηριότητες που περιγράφει, ενημέρωσε τις αρχές όπου χρειαζόταν και χρησιμοποίησε τα ευρήματα για να ενισχύσει τους μηχανισμούς ασφαλείας της. Ωστόσο, το εύρος και η ποικιλία των περιστατικών δείχνουν πόσο δύσκολο είναι, ακόμη και για την ίδια την κατασκευάστρια εταιρεία, να ελέγξει πλήρως πώς χρησιμοποιείται ένα τόσο ισχυρό εργαλείο.

Παρακολούθηση χωρίς διακόπτη

Στο Μπαμακό του Μάλι, ένας τεχνολογικός σύμβουλος που συνεργαζόταν με τη στρατιωτική κυβέρνηση της χώρας χρησιμοποίησε το Claude Code για να στήσει ένα σύστημα μαζικής παρακολούθησης ικανό να «βλέπει» περίπου 25 εκατομμύρια κάρτες SIM. Το σύστημα μπορούσε να καταγράφει κλήσεις και μηνύματα, να αναγνωρίζει χρήστες από τη φωνή τους ακόμη κι όταν άλλαζαν αριθμό, και να εντοπίζει ποιος χρησιμοποιούσε VPN ή κρυπτογράφηση. Το ανησυχητικό σημείο, όπως σημειώνει η Anthropic, είναι πως η ίδια δεν είχε τρόπο να το απενεργοποιήσει εξ αποστάσεως αφού είχε αναπτυχθεί.

Ανάλογη λογική χρησιμοποίησε και μια ομάδα με πιθανή σύνδεση με το κινεζικό στρατό, η οποία αξιοποίησε το Claude για να συντάξει ενημερωτικό σημείωμα πάνω σε αμερικανικά συστήματα αντιτορπιλικών όπλων, βασισμένο σε ανοιχτές πηγές.

Ιράν: στοχοποίηση αμερικανικού στόλου

Ένα από τα πιο ευαίσθητα κομμάτια της έκθεσης αφορά μια ομάδα συνδεδεμένη με το Ιράν, η οποία φέρεται να χρησιμοποίησε το Claude για να χτίσει έναν αυτοματοποιημένο μηχανισμό συλλογής πληροφοριών εναντίον του αμερικανικού Ναυτικού στη Μέση Ανατολή. Το σύστημα συνέθετε «εγχειρίδια στόχευσης» αντλώντας ονόματα στρατιωτικού προσωπικού από δημόσιες φωτογραφίες, κωδικούς αναγνωριστικών πλοίων και αεροσκαφών, σενάρια αναζήτησης σε δορυφορικές εικόνες εμπορικής χρήσης, καθώς και καταλόγους ιστότοπων που παρακολουθούν κινήσεις του αμερικανικού στόλου. Η ίδια ομάδα φέρεται να αναζήτησε επιπλέον αδυναμίες σε συστήματα πλοίων, σε δορυφορικά τερματικά και σε εξοπλισμό επικοινωνιών. Η Anthropic ανέφερε ότι απαγόρευσε τον λογαριασμό και μοιράστηκε τα ευρήματα με κυβερνητικές αρχές, χωρίς όμως να μπορεί να επιβεβαιώσει αν οι πληροφορίες αξιοποιήθηκαν τελικά επιχειρησιακά.

Drones, πύραυλοι και μια αποτυχημένη δοκιμή στην Υεμένη

Στη Ρωσία, μια μικρή ομάδα προγραμματιστών φέρεται να χρησιμοποίησε το Claude για να αναπτύξει λογισμικό για σμήνος αυτόνομων kamikaze drones, ικανό να επιλέγει και να χτυπά στόχους χωρίς ανθρώπινη τελική έγκριση, με επαναλαμβανόμενο ενδιαφέρον για περιοχές στο Ντονέτσκ και χρήση VPN για την παράκαμψη γεωγραφικών περιορισμών.

Στη βόρεια Υεμένη, μια ομάδα φέρεται να έτρεξε παράλληλα τρία διαφορετικά προγράμματα οπλικών συστημάτων μέσω Claude Code: έναν κατευθυνόμενο πύραυλο, έναν πολυβάθμιο βαλλιστικό πύραυλο με στόχο βεληνεκές πάνω από 2.000 χιλιόμετρα, και μια σειρά παραλλαγών που περιλάμβανε ακόμη και υπερηχητικό όχημα ολίσθησης. Η ομάδα φέρεται να μοίρασε τη δουλειά σε πολλές διαφορετικές συνομιλίες για να αποφύγει τον εντοπισμό, πραγματοποίησε μια δοκιμαστική εκτόξευση που απέτυχε, και επέστρεψε στο εργαλείο για να καταλάβει τι πήγε στραβά. Η Anthropic δεν κατονομάζει τους δράστες, όμως η περιοχή ελέγχεται από τους Χούθι.

Το βιολογικό ρίσκο και η υπόθεση της τσικουνγκούνια

Η έκθεση αφιερώνει ιδιαίτερο κεφάλαιο στον βιολογικό κίνδυνο, τον οποίο η ίδια η εταιρεία θεωρεί από τα πιο σοβαρά ζητήματα γύρω από τα προηγμένα μοντέλα. Αναφέρονται πέντε ξεχωριστές περιπτώσεις όπου εμποδίστηκαν επιστήμονες να χρησιμοποιήσουν το Claude για έρευνα που θα μπορούσε να στηρίξει βιολογικά όπλα· μία από αυτές αφορούσε επιστήμονα συνδεδεμένο με στρατιωτικό ερευνητικό ίδρυμα, ο οποίος ζήτησε βοήθεια για τη σύνταξη αίτησης χρηματοδότησης έρευνας «gain-of-function» πάνω στον ιό της τσικουνγκούνια, μια ασθένεια που μεταδίδεται από κουνούπια και δεν έχει εγκεκριμένη θεραπεία.

Προπαγάνδα «ως υπηρεσία» και ψεύτικοι δημοσιογράφοι

Στην Ευρώπη, η Anthropic συνέδεσε μια μεγάλη επιχείρηση παραπληροφόρησης με τη γαλλική εταιρεία LKM Company. Με τη βοήθεια του Claude παρήχθησαν μαζικά πολιτικά άρθρα για περίπου 70 ψευδεπίγραφους ειδησεογραφικούς ιστότοπους σε σχεδόν 20 γλώσσες, με τουλάχιστον 8.913 δημοσιευμένα κείμενα. Κάθε site είχε τους δικούς του ανύπαρκτους «δημοσιογράφους» με πλαστούς λογαριασμούς στο X, ενώ εκατοντάδες επιπλέον ψεύτικοι λογαριασμοί σχολίαζαν το περιεχόμενο για να δείχνει αυθεντικό. Το μήνυμα άλλαζε ανάλογα με τον πελάτη — ένα μοντέλο «προπαγάνδα ως υπηρεσία», όπως το αποκαλεί η ίδια η Anthropic — με βασικούς στόχους τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, τη Γαλλία και ιδιαίτερα τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στο πλαίσιο της σύγκρουσής της με τη Ρουάντα.

Σε ξεχωριστή περίπτωση, μια επιχείρηση συνδεδεμένη με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φέρεται να χρησιμοποίησε το Claude για να παράγει αναφορές, αναρτήσεις και ψευδομαρτυρίες σχετικά με το Σουδάν, στοχεύοντας τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ που είχαν επικρίνει τον ρόλο του Αμπού Ντάμπι στη σύγκρουση, ακόμη και μέσω κειμένων που φέρεται να προορίζονταν για ομιλίες στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Συνολικά, η έκθεση καταγράφει εννέα τέτοιες επιχειρήσεις επιρροής, με προέλευση από Ρωσία, Ιράν, Τουρκία, τον Κόλπο, τη Νότια Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, με στόχο κοινό σε έξι ηπείρους.

Χιλιάδες ψεύτικοι «σύντροφοι» σε εφαρμογές γνωριμιών

Στην Κίνα, ένα στούντιο έστησε δίκτυο πάνω από 20 εφαρμογών γνωριμιών που παρουσιάζονταν ως πλατφόρμες με πραγματικούς χρήστες, ενώ στην πραγματικότητα μεγάλο μέρος των συνομιλιών διεξαγόταν από το Claude. Μόνο μέσα σε δύο εβδομάδες τον Απρίλιο του 2026, η Anthropic κατέγραψε πάνω από 4.700 ξεχωριστές «προσωπικότητες» τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες αντάλλαξαν περίπου 2,36 εκατομμύρια μηνύματα με τουλάχιστον 25.000 πραγματικούς χρήστες. Για να είναι πιο πειστική η απάτη, πραγματικοί εργαζόμενοι αναλάμβαναν ό,τι δεν μπορούσε να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη —όπως βιντεοκλήσεις— σε αναλογία περίπου έναν άνθρωπο για κάθε τρία bot.

Το «μεγάλο κεφάλαιο»: κινεζικές εταιρείες κατηγορούνται για «απόσταξη» του Claude

Ίσως το πιο πολιτικά φορτισμένο κομμάτι της έκθεσης αφορά την κατηγορία περί «illicit distillation» — τη χρήση απαντήσεων του Claude για την εκπαίδευση ανταγωνιστικών μοντέλων. Η Anthropic κατονομάζει επτά κινεζικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης —DeepSeek, Moonshot, Alibaba, Xiaomi, MiniMax, Zhipu (Z.ai) και SenseTime— υποστηρίζοντας ότι μαζί παρήγαγαν περίπου 190 εκατομμύρια συνομιλίες με το Claude μέσω πλαστών λογαριασμών και υπηρεσιών proxy, σε ορισμένες περιπτώσεις με κλεμμένα διαπιστευτήρια πληρωμών. Η Alibaba φέρεται να ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος, με πάνω από 151 εκατομμύρια αλληλεπιδράσεις μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου 2026. Για το DeepSeek και το Moonshot, η εταιρεία περιγράφει κάτι ακόμη πιο ασυνήθιστο: ισχυρίζεται ότι οι δύο εταιρείες αναδρομολογούσαν σιωπηλά ερωτήματα χρηστών τους προς το Claude και παρουσίαζαν τις απαντήσεις ως δικές τους — μία περίπτωση φέρεται μάλιστα να αφορούσε χρήστη πιθανώς συνδεδεμένο με τον κινεζικό στρατό, ο οποίος πίστευε ότι χρησιμοποιούσε το Kimi για ανάλυση υλικού από κάμερες παρακολούθησης στην πόλη Τσενγκντού. Πρόκειται για τη δεύτερη δημόσια καταγγελία της Anthropic για απόσταξη, μετά από μία πρώτη τον Φεβρουάριο του 2026 που αφορούσε τρεις εταιρείες και περίπου 16 εκατομμύρια συνομιλίες.

Τι σημαίνει όλο αυτό

Η ίδια η Anthropic παραδέχεται πως η εικόνα που σχηματίζεται δεν αφορά πια μεμονωμένα, τυχαία περιστατικά, αλλά οργανωμένες, επαναλαμβανόμενες προσπάθειες αξιοποίησης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για σκοπούς κατασκοπείας, εξοπλισμών και οργανωμένης παραπληροφόρησης, σε κλίμακα που θα ήταν πολύ πιο δύσκολο και ακριβό να επιτευχθεί χωρίς αυτά. Η εταιρεία λέει πως συνεχίζει να ενισχύει τα φίλτρα και τους μηχανισμούς ανίχνευσής της, όμως η ίδια η δημοσίευση μιας τόσο εκτενούς έκθεσης —η τέταρτη σε διάστημα ενάμιση έτους— δείχνει ότι το πρόβλημα μεγαλώνει παράλληλα με τις δυνατότητες των μοντέλων.